सर्वाल्लोकान् विचरते द्वितीय इव भास्कर: । छठे पारणमें इससे दूना और सातवेंमें तिगुना फल मिलता है। वह मनुष्य अप्सराओंसे भरे हुए और इच्छानुसार चलनेवाले
sarvāllokān vicarate dvitīya iva bhāskaraḥ |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—เขาเที่ยวไปทั่วทุกโลกประหนึ่งสุริยะดวงที่สอง เมื่อสำเร็จปารณะครั้งที่หก บุญย่อมทวีเป็นสองเท่า; ครั้งที่เจ็ดทวีเป็นสามเท่า แล้วผู้นั้นซึ่งมีหมู่อัปสราห้อมล้อม ขึ้นนั่งวิมานอันเคลื่อนไปได้ตามปรารถนา สว่างดุจยอดไกรลาส ประดับแท่นด้วยแก้วไวฑูรยะ ตกแต่งวิจิตรนานาประการ และประดับด้วยรัตนะกับปะการัง จึงท่องไปในสากลจักรวาลด้วยรัศมีดุจสุริยัน. ครั้นปารณะครั้งที่แปดสำเร็จ ย่อมได้ผลแห่งราชสูยะยัญ ขึ้นวิมานอันรื่นรมย์ดุจจันทรอุทัย เทียมด้วยม้าขาวรวดเร็วดุจใจ มีสีประหนึ่งรัศมีจันทร์.
वैशम्पायन उवाच
The text frames disciplined observance—especially the proper completion (pāraṇa) of vows/fasts—as a source of increasing spiritual merit, culminating in exalted, luminous states symbolized by a celestial vimāna and the attainment of great sacrificial fruit (Rājasūya).
Vaiśampāyana describes the rewards granted to a person who completes successive pāraṇas: from doubled and tripled merit to traveling through all worlds like a second sun in a gem-adorned vimāna amid apsarases, and finally, at the eighth completion, gaining the merit equivalent to the Rājasūya sacrifice and ascending a moonrise-like chariot drawn by swift white horses.