Shloka 163
Svargārohaṇa-parva, Adhyāya 4 — Yudhiṣṭhira’s Vision of the Celestial Assembly
Recognition and Explanation
“ये रहे तुम्हारे बड़े भाई कुन्तीकुमार कर्ण जो अग्नितुल्य तेजसे प्रकाशित हो रहे हैं। ये ही सूतपुत्रोंके श्रेष्ठ अग्रज थे और ये ही राधापुत्रके नामसे विख्यात हुए थे ।।
ye rāhe tumhāre baḍe bhrātā kuntīkumāraḥ karṇaḥ yo 'gnitulyena tejasā prakāśitaḥ. sa eva sūtaputrāṇāṃ śreṣṭho 'grajaḥ, sa eva rādhāputra-nāmnā vikhyātaḥ. ādityasahito yāti, paśyainaṃ puruṣarṣabham. enaṃ puruṣapravaraṃ karṇaṃ darśayata; sa ādityaiḥ saha gacchati.
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “จงดูเถิด พี่ใหญ่ของเจ้า กรรณะ โอรสแห่งกุนตี ผู้ส่องประกายดุจเปลวเพลิง เขาเป็นพี่เอกผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่บุตรแห่งสารถี และเลื่องลือในนาม ‘ราธาบุตร’ จงมองดูบุรุษผู้เป็นดุจโคอุสุภะท่ามกลางมนุษย์นั้น—เขากำลังไปพร้อมหมู่อาทิตยะ จงทอดพระเนตรกรรณะ บุรุษผู้เลิศนั้น เมื่อเขาเคลื่อนไปพร้อมเหล่าเทพแห่งสุริยะ”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage underscores that a person’s deeper identity and merit can transcend social labels: Karṇa, known publicly as a sūta’s son and as Rādhā’s child, is also Kuntī’s son and is shown receiving a luminous, divine association with the Ādityas—suggesting recognition of his inner worth and the moral complexity of judging by birth alone.
In the Svargarohana (ascent to heaven) context, Vaiśampāyana points out Karṇa to the onlookers as a radiant figure. Karṇa is seen proceeding together with the Ādityas, indicating his honored place in the celestial order and revealing his stature beyond the conflicts and misunderstandings of earthly life.