Shloka 15
स्वर्गारोहणपर्व — तृतीयोऽध्यायः
Indra and Dharma’s Consolation; Celestial Gaṅgā Purification
तेन त्वमेवं गमितो मया श्रेयोडर्थिना नूप । व्याजेन हि त्वया द्रोण उपचीर्ण: सुतं प्रति
tena tvam evaṁ gamito mayā śreyorthinā nūpa | vyājena hi tvayā droṇa upacīrṇaḥ sutaṁ prati ||
เพราะฉะนั้น โอ้พระราชา ด้วยความปรารถนาต่อประโยชน์อันแท้จริงของท่าน ข้าจึงนำท่านไปในทางนี้ เพราะท่านได้อาศัยข้ออ้างหนึ่งชักจูงทโรวณะให้แสดงความเอนเอียงเป็นพิเศษต่อบุตรของตน
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the tension between seeking the ‘highest good’ (śreyas) and employing morally ambiguous means (vyāja). It invites reflection on whether outcomes can justify deception, especially in contexts of power, duty, and conflict.
Vaiśampāyana explains to a king that he guided him deliberately, claiming it was for the king’s ultimate good. He notes that Droṇa was maneuvered ‘under a pretext’ into acting with special concern toward his son, indicating a strategic manipulation of Droṇa’s paternal attachment.