Shloka 1
स्वर्गे दुर्योधनदर्शनम् | Duryodhana Seen in Heaven
Triviṣṭapa
दक्षिण भारतीय पाठसे लिये गये अ प्रहाप्रस्थानिकपर्वकी कुल एलोकसंख्या-- ११४॥। नशा रत (0) आज अत +- ॥| ३० श्रीपरमात्मने नमः ।।
janamejaya uvāca |
svargaṁ triviṣṭapaṁ prāpya mama pūrvapitāmahāḥ |
pāṇḍavā dhārtarāṣṭrāś ca kāni sthānāni bhejire ||
ชนเมชัยตรัสว่า “ข้าแต่มุนี เมื่อบรรพชนของข้าพเจ้า คือเหล่าปาณฑพและโอรสของธฤตราษฏระ ได้ถึงสวรรค์ตรีวิษฏปะ อันเป็นแดนแห่งเทพสามสิบสามแล้ว แต่ละองค์ได้บรรลุสถานะหรือที่พำนักใดบ้าง?”
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames a moral inquiry into the consequences of action: even the greatest figures of the epic are ultimately evaluated by dharma and karma, and their ‘places’ in heaven symbolize the ethical accounting that follows life.
Janamejaya asks the sage to describe the posthumous outcome of the Kurukṣetra protagonists—where the Pāṇḍavas and the sons of Dhṛtarāṣṭra are situated in Svarga—setting up the Svargarohana episode’s resolution of lingering questions about reward, justice, and reconciliation.