Shloka 25
उत्तिष्ठते कबन्धो5त्र सहस्ने निहते तु यः । स यूपस्तस्य शूरस्य खादिरोडष्टास्नरिरुच्यते,सहसीरों वीरोंके मारे जानेपर जो कबन्ध खड़े दिखायी देते हैं, वे ही मानो उस शूरवीरके यज्ञमें खदिरकाष्ठके बने हुए आठ कोणवाले यूप कहे गये हैं
uttiṣṭhate kabaṇḍho ’tra sahasre nihate tu yaḥ | sa yūpas tasya śūrasya khādiro ’ṣṭāsnaḥ smṛtocyate ||
อัมพรีษะกล่าวว่า “เมื่อที่นี่มีผู้ถูกสังหารถึงพัน ร่างไร้ศีรษะที่เห็นเหมือนลุกขึ้นยืนอยู่นั้น ประหนึ่งเป็นเสายัญพิธี (ยูปะ) ในยัญของวีรบุรุษผู้นั้น—เป็นยูปะทำด้วยไม้คะทิระ มีแปดเหลี่ยม”
अम्बरीष उवाच
Educational Q&A
The verse uses a stark metaphor: mass killing in war is likened to a sacrificial rite, where the gruesome sight of headless bodies ‘standing’ becomes the yūpa-posts of a warrior’s ‘sacrifice.’ It invites ethical reflection on how violence can be rhetorically sanctified and how such framing affects one’s sense of dharma.
Ambarīṣa describes a battlefield scene in which, after immense slaughter, headless trunks appear to rise. He interprets this image through ritual language, calling them the eight-angled khadira yūpas of the hero’s figurative yajña—an intense poetic comparison between war and sacrifice.