Shloka 22
Chapter 81: Trust, Allies, and the Qualifications of the King’s Artha-Secretary (अर्थसचिव)
मेधावी स्मृतिमान् दक्ष: प्रकृत्या चानृशंस्यवान् | यो मानितो$5मानितो वा न च दुष्येत् कदाचन,जिसकी बुद्धि अच्छी और स्मरणशक्ति तीव्र हो, जो कार्यसाधनमें कुशल और स्वभावतः दयालु हो तथा कभी मान या अपमान हो जानेपर जिसके हृदयमें द्वेष या दुर्भाव नहीं पैदा होता हो, ऐसा मनुष्य यदि ऋत्विज, आचार्य अथवा अत्यन्त प्रशंसित मित्र हो तो वह मन्त्री बनकर तुम्हारे घरमें रहे तथा तुम्हें उसका विशेष आदर सम्मान करना चाहिये
medhāvī smṛtimān dakṣaḥ prakṛtyā cānṛśaṁsyavān | yo mānito ’vamānito vā na ca duṣyet kadācana ||
ภีษมะกล่าวว่า—จงให้บุรุษผู้มีปัญญา มีความจำมั่นคง ชำนาญในการทำกิจให้สำเร็จ มีเมตตาเป็นพื้นนิสัย และไม่เคยแปดเปื้อนด้วยความพยาบาทไม่ว่าถูกยกย่องหรือถูกดูหมิ่น—หากเขาเป็นฤตวิช (พราหมณ์ผู้ประกอบพิธี) เป็นอาจารย์ หรือเป็นมิตรผู้ได้รับการสรรเสริญยิ่ง—พำนักในเรือนของท่านในฐานะรัฐมนตรี และท่านพึงแสดงความเคารพนับถือเป็นพิเศษ
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler should appoint as minister a person of intelligence, memory, competence, and innate compassion, who remains free from spite whether praised or insulted; such steadiness and kindness make counsel trustworthy.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs the king on righteous governance, describing the qualifications of an ideal minister—especially emotional equanimity and benevolence—and urging the king to honor such a counselor.