Shloka 26
Purohita-Niyoga and the Brahma–Kṣatra Concord
Aila–Kaśyapa Saṃvāda
पुण्यस्य लोको मधुमान् घृतार्चि- हिरिण्यज्योतिरमृतस्य नाभि: । तत्र प्रेत्य मोदते ब्रह्मचारी न तत्र मृत्युर्न जरा नोत दुःखम्,पुण्यात्माका लोक मधुरतम सुखसे भरा होता है। वहाँ घीके चिराग जलते हैं। उसमें सुवर्णके समान प्रकाश फैला रहता है। वहाँ अमृतका केन्द्र होता है। उस लोकमें न तो मृत्यु है, न बुढ़ापा है और न दूसरा ही कोई दुःख है। ब्रह्मचारी पुरुष मृत्युके पश्चात् उसी स्वर्गादि लोकमें जाकर आनन्दका अनुभव करता है
puṇyasya loko madhumān ghṛtārci-hiraṇyajyotir amṛtasya nābhiḥ | tatra pretya modate brahmacārī na tatra mṛtyur na jarā nota duḥkham ||
กาศยปกล่าวว่า “โลกอันเกิดจากบุญนั้นหวานชื่นและรื่นรมย์ สว่างด้วยประทีปเนยใส เปล่งรัศมีดุจทอง และมีศูนย์กลางแห่งอมฤต เมื่อสิ้นชีวิตแล้ว บรหฺมจารินผู้มีวินัยย่อมไปถึงและยินดีอยู่ ณ ที่นั้น เพราะที่นั่นไม่มีความตาย ไม่มีความชรา และไม่มีทุกข์อื่นใด”
कश्यप उवाच