Shloka 96
Varṇa-dharma and Rājadharma: Yudhiṣṭhira’s Inquiry and Bhīṣma’s Normative Outline (वर्णधर्म-राजधर्म-प्रश्नोत्तरम्)
फिर वे ही ऋषि मन्त्रोच्चारणपूर्वक वेनकी दाहिनी जड़घाका मन्थन करने लगे। उससे इस पृथ्वीपर एक नाटे कदका मनुष्य उत्पन्न हुआ, जिसकी आकृति बेडौल थी ।। दग्थस्थूणाप्रतीकाशो रक्ताक्ष: कृष्णमूर्थज: । निषीदेत्येवमूचुस्तमृषयो ब्रह्मवादिन:,वह जले हुए खम्भेके समान जान पड़ता था। उसकी आँखें लाल और काले बाल थे। वेदवादी महर्षियोंने उसे देखकर कहा--“निषीद” बैठ जाओ
tata eva ṛṣayo mantroccāraṇapūrvakaṃ venasya dakṣiṇāṃ jaḍghāṃ manthayām āsuḥ | tasmād asyāṃ pṛthivyāṃ hrasvakāyo manuṣyaḥ samutpannaḥ, yasya ākṛtir viṣamā babhūva || dagdhastūṇāpratīkāśo raktākṣaḥ kṛṣṇamūrdhajaḥ | niṣīdety evam ūcustam ṛṣayo brahmavādinaḥ ||
แล้วเหล่าฤๅษีองค์เดิมได้เปล่งมนตร์ก่อน จึงกวนมถันต้นขาขวาของเวนะ จากนั้นบนแผ่นดินได้บังเกิดบุรุษร่างเตี้ย รูปกายพิกล เขาดูประหนึ่งเสาไหม้ ดวงตาแดง ผมดำ ครั้นเหล่าฤๅษีผู้รู้พระเวทเห็นแล้ว จึงกล่าวแก่เขาว่า “นิษีท” คือ “จงนั่งลง”
भीष्म उवाच