Shloka 30
Bhīṣma on the Śara-Śayyā: Yudhiṣṭhira and Kṛṣṇa Approach the Eldest for Śānti
कि पुनश्नात्मनो लोकानुत्तमानुत्तमैर्गुणै: । तदस्य तप्यमानस्य ज्ञातीनां संक्षयेन वै
ki punaśnātmano lokān uttamān uttamaiḥ guṇaiḥ | tad asya tapyamānasya jñātīnāṃ saṃkṣayeṇa vai
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “แล้วโลกอันสูงสุดที่บุคคลอาจได้มาด้วยคุณธรรมอันประเสริฐยิ่งนั้นเล่า จะมีความหมายอันใด? แต่เขากลับถูกไฟแห่งความสำนึกผิดเผาผลาญ และความพินาศของญาติพี่น้องของตนเองนั่นแลเป็นเหตุแห่งความระทมทุกข์ของเขา”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even the promise of exalted rewards gained through virtue can be eclipsed by the moral and emotional burden of harming one’s own people; the verse highlights the ethical weight of kin-slaying and the torment it produces.
Vaiśampāyana comments on a person who is inwardly tormented; despite talk of attaining the highest realms through excellent qualities, his mind is consumed by the loss and destruction of his relatives.