Shloka 33
Kṛṣṇa’s Dhyāna and the Prompt to Question Bhīṣma (कृष्णध्यानं भीष्मप्रश्नप्रेरणा च)
स सात्यकेराशु वचो निशम्य रथोत्तमं काउ्चनभूषिताड़म् । मसारगल्वर्कमयैर्विभज्लै- विभूषितं हेमनिबद्धचक्रम्
sa sātyaker āśu vaco niśamya rathottamaṃ kāñcanabhūṣitāṅgam | marakatacandrakāntasūryakāntamaṇibhir jyotirmayatarangair vibhūṣitaṃ hemanibaddhacakram ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—ครั้นได้ยินถ้อยคำของสาตยกีแล้ว ดารุกะก็รีบจัดเตรียมราชรถอันประเสริฐในทันที—ทุกส่วนประดับด้วยทอง ล้อรัดด้วยเครื่องยึดทอง และตัวรถส่องประกายเป็นระลอกด้วยรัศมีแห่งมณีมรกต จันทรกานต์ และสุริยกานต์ ครั้นจัดให้พร้อมแล้ว เขาประนมมือกราบทูลถวายข่าวแด่พระผู้เป็นเจ้า ศรีกฤษณะด้วยความเคารพ ราชรถอันแล่นฉับไวคันนั้นต้องแสงอาทิตย์แล้วรุ่งโรจน์ดุจสุริยะเพิ่งอุบัติ ภายในประดับมณีวิจิตรนานาชนิด งามด้วยธงตราครุฑและชายธงพลิ้วไหว และเทียมด้วยอาชาไนยอย่างสุครีวะและไศพยะ ผู้เร็วประหนึ่งจิตและประดับเครื่องทองทั้งสิ้น
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct through prompt, competent service: when a rightful instruction is received, one should act swiftly, carefully, and with respectful humility—here shown by Dāruka preparing the chariot and reporting to Kṛṣṇa with folded hands.
After hearing Sātyaki’s words, Dāruka immediately prepares an exceptionally ornate chariot—gold-adorned and gem-studded—and then informs Kṛṣṇa, signaling readiness for the next action in the unfolding events.