Shloka 15
Kṛṣṇa’s Dhyāna and the Prompt to Question Bhīṣma (कृष्णध्यानं भीष्मप्रश्नप्रेरणा च)
एकीकृत्येन्द्रियग्रामं मन: संयम्य मेधया । शरणं मामुपागच्छत् ततो मे तद्गतं मनः
ekīkṛtyendriyagrāmaṃ manaḥ saṃyamya medhayā | śaraṇaṃ māmupāgacchat tato me tadgataṃ manaḥ ||
จงรวบรวมหมู่อินทรีย์ทั้งปวงให้เป็นหนึ่ง แล้วข่มจิตด้วยเมธา—ปัญญาอันจำแนกได้—เข้ามาพึ่งพาเรา; ครั้นแล้วจิตของเราก็จักตั้งมั่นอยู่ในท่าน มุ่งตรงไปยังท่านทั้งสิ้น
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
Unify and withdraw the senses, restrain the mind with discerning intelligence (medhā), and take refuge in Vāsudeva; such surrender and inner discipline draw the Lord’s attentive grace—His mind becomes ‘fixed’ upon the seeker.
In the Śānti Parva’s instruction on peace and right conduct, Vāsudeva speaks as a spiritual guide, prescribing inner restraint and śaraṇāgati (taking refuge) as the means by which the devotee becomes the object of divine attention and protection.