Shloka 1
Kṛṣṇa’s Dhyāna and the Prompt to Question Bhīṣma (कृष्णध्यानं भीष्मप्रश्नप्रेरणा च)
/ भीकम (2 अमान षट्चत्वारिशो5 ध्याय: युधिष्ठिर और श्रीकृष्णका संवाद
Yudhiṣṭhira uvāca: kim idaṁ paramāścaryaṁ dhyāyasy amita-vikrama? kaccil loka-trayasyāsya svasti loka-parāyaṇa?
ยุธิษฐิระกล่าวว่า—“โอ้ ผู้มีเดชานุภาพหาประมาณมิได้! ไฉนจึงเป็นความอัศจรรย์ยิ่งนักที่ท่านดำรงอยู่ในสมาธิ? โอ้ ที่พึ่งแห่งโลกทั้งหลาย! ไตรโลกนี้ยังผาสุกดีอยู่หรือไม่?”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
A righteous ruler’s first impulse is concern for universal welfare (svasti) and the stability of cosmic order; Yudhiṣṭhira reads Kṛṣṇa’s inward absorption as significant and immediately asks whether the three worlds are safe, reflecting dharmic vigilance and responsibility.
At the opening of this chapter in Śānti Parva, Yudhiṣṭhira notices Kṛṣṇa in deep contemplation and, struck by wonder, questions him—addressing him with epithets of supreme power and refuge—asking what he is meditating on and whether all is well in the three worlds.