Shloka 14
युधिष्ठिरस्य राज्याभिषेकः | Yudhiṣṭhira’s Royal Consecration
उपवेश्य महात्मानं कृष्णां च द्रुपदात्मजाम् । जुहाव पावकं धीमान् विधिमन्त्रपुरस्कृतम्
upaveśya mahātmānaṃ kṛṣṇāṃ ca drupadātmajām | juhāva pāvakaṃ dhīmān vidhimantrapuraskṛtam ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—เมื่อจัดให้กษัตริย์ผู้มีจิตอันประเสริฐและกฤษณา ธิดาแห่งทฺรุปทะ ประทับนั่งแล้ว ปุโรหิตผู้รอบรู้ได้จุดไฟศักดิ์สิทธิ์ และถวายอาหุติลงในอัคนีนั้นตามลำดับพิธี พร้อมด้วยมนตร์ที่กำหนดไว้โดยชอบธรรม
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that dharmic action is not merely intention but disciplined practice: major decisions and transitions are framed through lawful ritual (vidhi) and mantra, emphasizing purity, order, and accountability before the sacred.
A formal rite is being conducted: the principal figures (the noble king and Draupadī) are seated, and the officiant performs a fire-offering (homa), kindling Agni and making oblations according to prescribed procedure and mantras.