Shloka 36
दानपात्रापात्र-निर्णयः / Determining Worthy Gifts, Recipients, and Permissible Food
इस प्रकार श्रीमह्याभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत राजधर्मानुशासनपर्वमें व्यासवाक्यविषयक छत्तीसवाँ अध्याय पूरा हुआ,रथके ऊपर तना हुआ वह श्वेत छत्र आकाशमें तारिकाओंसे व्याप्त श्वेत बादलके समान शोभा पाता था ।। चामरव्यजने त्वस्य वीरौ जगृहतुस्तदा । चन्द्ररश्मिप्रभे शुभ्रे माद्रीपुत्रावलंकृते उस समय माद्रीके वीर पुत्र नकुल और सहदेवने चन्द्रमाकी किरणोंके समान चमकीले रत्नभूषित श्वेत चँवर और व्यजन हाथोंमें ले लिये
cāmaravyajane tv asya vīrau jagṛhatus tadā | candraraśmiprabhē śubhrē mādrīputrāvalaṅkṛte ||
ครั้งนั้น นกุลและสหเทวะ โอรสผู้กล้าของมาทรี ได้ถือพัดหางจามรีสีขาวและพัดพิธีไว้ในมือ งามสว่างดุจรัศมีจันทร์และประดับด้วยอาภรณ์อันแวววาว ส่วนฉัตรขาวที่กางเหนือราชรถก็รุ่งเรืองบนฟ้า ประหนึ่งเมฆขาวที่พร่างพรายด้วยดวงดาว
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse highlights rajadharma through symbolism: righteous kingship is supported by disciplined attendants and auspicious royal emblems. Proper service (seva) and decorum are presented as part of sustaining social order and the dignity of rule.
Nakula and Sahadeva, the two sons of Mādrī, take up bright white ceremonial fans (cāmara and vyajana), described as radiant like moonbeams, to attend and honor the central figure (‘his’) in a formal royal setting.