Shloka 7
Prāyaścitta-vidhāna: Tapas, Dāna, Vrata, and Proportional Expiation (प्रायश्चित्तविधानम्)
अनादिष्ट तथैतानि पुण्यानि धरणीभृत:ः । सुवर्णप्राशनमपि रत्नादिसस्नानमेव च,“जिनके दोषोंका विशेषरूपसे उल्लेख नहीं हुआ है, ऐसे कर्म बन जानेपर उनके दोषके निवारणके लिये जप, होम, उपवास, आत्मज्ञान, पवित्र नदियोंमें स्नान तथा जहाँ जप-होम आदियें तत्पर रहनेवाले बहुत-से पुण्यात्मा पुरुष रहते हों, उस स्थानका सेवन--ये सामान्य प्रायश्चित्त हैं। ये सारे कर्म पुण्यदायक हैं। पर्वत, सुवर्णप्राशन (सोनेसे स्पर्श कराये हुए जलका पान), रत्न आदिसे मिश्रित जलमें स्नान, देव-स्थानोंकी यात्रा और घृतपान--ये सब मनुष्यको शीघ्र ही पवित्र कर देते हैं, इसमें संशय नहीं है
anādiṣṭa tathaitāni puṇyāni dharaṇībhṛtaḥ | suvarṇaprāśanam api ratnādisasnānām eva ca |
วยาสะกล่าวว่า—แม้ความผิดบางประการมิได้ระบุไว้โดยเฉพาะ แต่การกระทำเหล่านี้ก็ยังนับเป็นกุศลสำหรับผู้มีร่างกาย การดื่มน้ำที่ศักดิ์สิทธิ์ด้วยการสัมผัสทองคำ และการอาบน้ำในน้ำที่ผสมอัญมณีเป็นต้น—พิธีเช่นนี้จัดอยู่ในข้อปฏิบัติอันชำระให้บริสุทธิ์ มีไว้เพื่อขจัดมลทินแห่งการล่วงผิดและฟื้นคืนสู่สภาพที่สอดคล้องกับธรรมะ
व्यास उवाच
Educational Q&A
When a fault is not covered by a specific rule, one may still rely on generally meritorious, purifying observances; ritual acts like gold-water sipping and gem-infused bathing are presented as means to cleanse moral and ritual impurity and re-align with dharma.
Vyāsa is enumerating forms of general purification/expiation, listing particular ritual practices that are considered inherently meritorious and effective for removing impurity.