/ ऑपन-माज बक। डे सप्तपजञज्चाशर्दाधिकत्रिशततमो< ध्याय: नागपत्नीके द्वारा ब्राह्मणका सत्कार और वार्तालापके बाद ब्राह्मणके द्वारा नागराजके आगमनकी प्रतीक्षा भीष्म उवाच स वनानि विचित्राणि तीर्थानि च सरांसि च । अभिगच्छन् क्रमेण सम कंचिन्मुनिमुपस्थित:,भीष्मजी कहते हैं--राजन्! वह ब्राह्मण क्रमशः अनेकानेक विचित्र वनों, तीर्थों और सरोवरोंको लाँघता हुआ किसी मुनिके आश्रमपर उपस्थित हुआ
bhīṣma uvāca | sa vanāni vicitrāṇi tīrthāni ca sarāṃsi ca | abhigacchan krameṇa sa kaṃcin munim upasthitaḥ ||
ภีษมะกล่าวว่า—ข้าแต่พระราชา! พราหมณ์ผู้นั้นเดินทางไปโดยลำดับ ผ่านป่าพนานานาพิสดาร ผ่านทิรถะและสระน้ำศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย แล้วจึงไปถึงอาศรมของมุนีผู้หนึ่ง
भीष्म उवाच
The verse foregrounds disciplined movement through sacred spaces: the brahmin advances gradually (krameṇa), honoring forests, tīrthas, and waters, suggesting that dharmic pursuit is sustained by reverence, restraint, and purposeful travel rather than haste.
Bhishma narrates that the brahmin continues his journey, traversing various forests, pilgrimage sites, and lakes, and eventually reaches the vicinity of an unnamed sage at his hermitage, setting up the next episode of counsel or encounter.