Shloka 10
यज्वा दानपति: क्षान्तो वृत्ते च परमे स्थित: । सत्यवागनसूयुश्च शीलवाजन्नियतेन्द्रिय:,वह यज्ञका अनुष्ठान करनेवाला, दानियोंका शिरोमणि, क्षमाशील, श्रेष्ठ सदाचारमें संलग्न, सत्यवादी, दोषदृष्टिसे रहित, शीलवान् और जितेन्द्रिय है
yajvā dānapatiḥ kṣānto vṛtte ca parame sthitaḥ | satyavāg anasūyuś ca śīlavān niyatendriyaḥ ||
พราหมณ์กล่าวว่า “เขาเป็นผู้ประกอบยัญพิธีโดยชอบ เป็นผู้อุปถัมภ์ทานอันเลิศ อดทนและให้อภัย ตั้งมั่นในมาตรฐานสูงสุดแห่งความประพฤติชอบ เขาพูดความจริง ปราศจากการจับผิดและริษยา มีศีลาจารวัตรงดงาม และสำรวมอินทรีย์ด้วยวินัย”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ethical ideal: true excellence is marked by sacrificial responsibility, generosity, patience, adherence to the highest conduct, truthful speech, freedom from envious fault-finding, good character, and disciplined senses.
A brāhmaṇa speaker is describing (or praising) a model person by listing defining virtues—framing dharma not as theory but as recognizable qualities embodied in conduct and speech.