Shloka 9
अतिथिरुवाच अहमप्यत्र मुह्यामि ममाप्येष मनोरथ: । न च संनिश्चयं यामि बहुद्वारे त्रिविष्टपे,अतिथिने कहा--विप्रवर! मेरा भी ऐसा ही मनोरथ है। मैं भी आपकी ही भाँति श्रेष्ठ धर्मका आश्रय लेना चाहता हूँ, परंतु मुझे भी इस विषयमें मोह ही बना हुआ है। स्वर्गके अनेक द्वार (साधन) हैं, अतः किसका आश्रय लिया जाय? इसका निश्चय मैं भी नहीं कर पाता हूँ
atithir uvāca aham apy atra muhyāmi mamāpy eṣa manorathaḥ | na ca saṃniścayaṃ yāmi bahudvāre triviṣṭape ||
อาคันตุกะกล่าวว่า “โอ้พราหมณ์ผู้ประเสริฐ ในเรื่องนี้ข้าก็หลงงงเช่นกัน ความปรารถนาของข้าก็เป็นเช่นนี้เอง ข้าปรารถนาจะอาศัยธรรมอันสูงสุดดุจท่าน แต่ความสับสนยังครอบงำอยู่ สวรรค์มีประตูมากมาย—มีหนทางบรรลุหลายประการ—ข้าจึงไม่อาจตัดสินแน่ชัดได้ว่าควรเลือกทางใด”
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights moral and spiritual uncertainty: even a sincere seeker can be confused because dharma and the means to attain heaven are presented as many. It underscores the need for discernment (saṃniścaya) when multiple legitimate-seeming paths are available.
In a dialogue, the guest responds to the brāhmaṇa, admitting that he shares the same aspiration for the highest dharma but is equally perplexed. He points out that heaven has many ‘doors’ (methods), and he cannot decide which to adopt.