Shloka 9
न ह्स्त्यविदितं लोके देवर्षे तव किंचन । श्रुतं वाप्यनुभूतं वा दृष्ट वा कथयस्व मे,*देवर्ष! जगतमें कोई भी ऐसी बात नहीं है, जो आपको ज्ञात न हो। यदि आपने कोई अदभुत बात देखी हो, सुनी हो अथवा अनुभव की हो तो वह मुझे बताइये'
na hy asty aviditaṁ loke devarṣe tava kiṁcana | śrutaṁ vāpy anubhūtaṁ vā dṛṣṭaṁ vā kathayasva me ||
ข้าแต่เทวฤๅษี ในโลกนี้ไม่มีสิ่งใดที่ท่านไม่รู้ หากท่านได้ยิน ได้ประสบ หรือได้เห็นด้วยตนเองถึงเรื่องอัศจรรย์ใด ก็ขอจงเล่าให้ข้าพเจ้าฟังเถิด
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights epistemic humility and the dharmic method of learning: one seeks guidance from a qualified seer whose knowledge comes from śruti (hearing), anubhava (direct experience), and pratyakṣa (seeing).
Bhishma addresses a divine sage and requests a narration of any remarkable account the sage has heard, experienced, or witnessed, acknowledging the sage’s comprehensive knowledge of worldly matters.