Shloka 352
इन्द्रके पूछनेपर द्विजश्रेष्ठ नारदने उन्हें जैसे और जिस ढंगसे वह कथा कही थी, वैसे ही मैं भी कहूँगा। तुम भी मेरी कही हुई उस कथाको ध्यान देकर सुनो ।। इति श्रीमहाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि उज्छवृत्त्युपाख्याने द्विपज्चाशदधिकत्रिशततमो<ध्याय:
indra-ke pṛcchane para dvijaśreṣṭha-nāradena tebhyaḥ yathā ca yena ḍhaṅgena sā kathā kathitā āsīt, tathā eva aham api vakṣyāmi | tvam api mayā uktāṃ tāṃ kathāṃ dhyānaṃ dattvā śṛṇu || iti śrīmahābhārate śāntiparvaṇi mokṣadharmaparvaṇi ucchavṛttyupākhyāne dvipañcāśad-adhika-triśatatamo 'dhyāyaḥ ||
เมื่ออินทร์ทรงถาม พราหมณ์ผู้ประเสริฐคือ นารท ได้เล่าเรื่องนั้นแก่พระองค์ตามที่เกิดขึ้นจริง และตามแบบแผนอันควรแก่การกล่าว. ฉันใด เราก็จักเล่าฉันนั้น; ท่านจงตั้งจิตฟังเรื่องที่เรากล่าวด้วยความเอาใจใส่. (อิติ ศรีมหาภารตะ ศานติปัรวะ โมกษธรรมปัรวะ อุจฉวฤตติอุปาขยานะ ทวิปัญจาศทอธิกตรีศตตโมऽธยายะ)
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes faithful transmission of sacred instruction and the ethical discipline of attentive listening: a teaching is to be conveyed accurately (yathā…tathā) and received with focused mind (dhyānaṃ dattvā), especially in matters of mokṣa-dharma.
Bhishma introduces an upcoming instructive tale: Narada previously narrated it to Indra in response to a question, and Bhishma now promises to recount the same story in the same manner, urging the listener to hear it attentively.