Shloka 350
Adhyāya 352: Brāhmaṇa–Nāga Saṃvāda — Uñchavrata-niścaya
Dialogue and the Resolve to Practice Uñchavrata
इति श्रीमहा भारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि नारायणीये ब्रह्म॒रुद्रसंवादे पञ्चाशदधिकत्रिशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate śāntiparvaṇi mokṣadharmaparvaṇi nārāyaṇīye brahma-rudra-saṃvāde pañcāśad-adhika-triśatatamo 'dhyāyaḥ
ดังนี้ ในศรีมหาภารตะ ภาคศานติปัรวะ ตอนโมกษธรรม ในส่วนที่เรียกว่า นารายณียะ บทสนทนาระหว่างพรหมาและรุทระได้สิ้นสุดลง เป็นอธยายที่สามร้อยห้าสิบ (๓๕๐) โดยนับว่า ‘สามร้อยบวกห้าสิบ’
पितामह उवाच
Educational Q&A
This line functions as a colophon marking the close of a doctrinal dialogue (Brahmā–Rudra) situated in Mokṣadharma and the Nārāyaṇīya. Its ethical-literary role is to frame the preceding teaching as part of the Mahābhārata’s peace-time instruction on dharma oriented toward liberation, often emphasizing harmony among divine principles and the primacy of spiritual understanding over conflict.
The text is concluding a chapter: it announces the location (Śānti Parva → Mokṣadharma → Nārāyaṇīya) and identifies the completed unit as the Brahmā–Rudra dialogue, then states the chapter count as the 350th. It is a formal end-marker rather than a spoken verse advancing the plot.