Shloka 50
Āścarya-kathana: Brāhmaṇa–Nāga Dialogue on Sūrya (Vivasvat) and the ‘Second Sun’ Phenomenon
ततो ज्येषछ्े तु दौहित्रे प्रादाद् दक्षो नृपोत्तम । आदित्ये सवितुर्ज्येछ्ले विवस्वाउ्जगृहे तत:
tato jyeṣṭhe tu dauhitrē prādād dakṣo nṛpottama | āditye savitur jyeṣṭhe vivasvān jagṛhe tataḥ ||
ข้าแต่นฤปผู้ประเสริฐ! ต่อจากนั้น ทักษะได้มอบคำสอนแห่งธรรมนี้แก่หลานผู้ใหญ่ของตน—อาทิตยะ ผู้เป็นโอรสองค์ใหญ่ของสวิตฤ แล้วต่อมา วิวัสวาน (พระอาทิตย์) ก็รับเอาอุปเทศนี้จากอาทิตยะนั้น
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma as a preserved and authoritative teaching transmitted through a venerable lineage. Ethical instruction is portrayed as something to be received from qualified elders and passed onward intact, reinforcing continuity and legitimacy.
Vaiśampāyana narrates a succession of instruction: Dakṣa imparts the doctrine of dharma to his eldest grandson Āditya (associated with Savitṛ), and from Āditya the Sun-god Vivasvān receives that teaching.