Shloka 42
कुर्याच्छुभानि कर्माणि निवर्तेत् पापकर्मण: । दद्यान्नित्यं च वित्तानि तथा मुच्येत किल्बिषात्,मनुष्यको चाहिये कि वह शुभ कर्मोंका ही अनुष्ठान करे, पापकर्मसे सर्वथा दूर रहे तथा प्रतिदिन (निष्कामभावसे) धनका दान करे; ऐसा करनेसे वह पापोंसे मुक्त हो जाता है
kuryāc chubhāni karmāṇi nivarteta pāpakarmaṇaḥ | dadyān nityaṃ ca vittāni tathā mucyeta kilbiṣāt ||
บุคคลพึงกระทำกรรมอันเป็นมงคล ละเว้นกรรมบาปโดยสิ้นเชิง และพึงให้ทานทรัพย์ทุกวันด้วยเจตนาอันไม่หวังผล; ด้วยการดำเนินเช่นนี้ ย่อมหลุดพ้นจากมลทินแห่งบาปได้
व्यास उवाच
Educational Q&A
One should cultivate a threefold discipline: (1) actively do good (śubha-karma), (2) refrain entirely from wrongdoing (pāpa), and (3) practice regular charity (nitya-dāna). This integrated conduct is presented as a practical means for cleansing moral fault (kilbiṣa) and progressing in dharma.
In Śānti Parva’s instruction-focused setting, Vyāsa delivers a concise ethical directive. Rather than describing an external event, the verse functions as counsel on right living—linking daily choices and generosity to inner purification and freedom from sin.