Shloka 31
Prāyaścitta and Contextual Non-Culpability (प्रायश्चित्त-निमित्त-अदोषवाद)
यदि अपनी स्त्रीके विषयमें पापाचारकी आशड्का हो तो विज्ञपुरुषको रजस्वला होनेतक उनके साथ समागम नहीं करना चाहिये। रजस्वला होनेपर वे उसी प्रकार शुद्ध हो जाती हैं, जैसे राखसे माँजा हुआ बर्तन ।। पादजोच्छिष्टकांस्यं यद् गवा प्रातमथापि वा । गण्डूषोच्छिष्टमपि वा विशुध्येद् दशभिस्तु तत्,यदि काँसेका बर्तन शूद्रके द्वारा जूठा कर दिया जाय अथवा उसे गाय सूँघ ले अथवा किसीके भी कुल्ला करनेसे वह जूठा हो जाय तो वह दस वस्तुओंसे शोधन करनेपर शुद्ध होता है-
vyāsa uvāca | yadi svāṁ striyaṁ viṣaye pāpācārasya āśaṅkā syāt tarhi vijñapuruṣeṇa rajasvalā-bhāva-paryantaṁ tayā saha samāgamo na kartavyaḥ | rajasvalāyāṁ tu sā tathā śuddhā bhavati yathā bhasmanā mārjitaṁ bhājanam || pādajo'cchiṣṭa-kāṁsyaṁ yad gavā prātam athāpi vā | gaṇḍūṣocchiṣṭam api vā viśudhyed daśabhis tu tat ||
หากชายใดสงสัยว่าภรรยาของตนประพฤติบาป ผู้มีปัญญาพึงงดเว้นการร่วมประเวณีกับนางโดยสิ้นเชิง จนกว่านางจะมีระดู. เมื่อมีระดูแล้ว นางย่อมถือว่าบริสุทธิ์ ดุจภาชนะที่ขัดด้วยเถ้าแล้วสะอาด. อนึ่ง หากภาชนะสำริดแปดเปื้อนด้วยเศษน้ำล้างเท้าของศูทร (Śūdra) หรือถูกโคเลีย หรือถูกเศษน้ำบ้วนปาก (gaṇḍūṣa) ของผู้ใดทำให้มัวหมอง—ภาชนะนั้นย่อมบริสุทธิ์ได้เมื่อชำระด้วยวัตถุชำระล้างสิบประการตามที่บัญญัติไว้.
व्यास उवाच