Shloka 41
त्वत्प्रसादात् तु मे जन्म तृतीयं वाचिकं महत् । त्वत्त: श्रवणजं चापि चतुर्थ जन्म मे विभो,तत्पश्चात् आपके कृपाप्रसादसे मेरा जो तीसरा महत्त्वपूर्ण जन्म हुआ, वह वाचिक था अर्थात् आपके वचनमात्रसे सुलभ हो गया था। विभो! उसके बाद आपके कानोंसे मेरा चतुर्थ जन्म हुआ था
tvatprasādāt tu me janma tṛtīyaṃ vācikaṃ mahat | tvattaḥ śravaṇajaṃ cāpi caturthaṃ janma me vibho ||
ต่อมา ด้วยพระกรุณาของพระองค์ ข้าพเจ้าได้กำเนิดครั้งที่สามอันยิ่งใหญ่ คือกำเนิด ‘วาจิกะ’—บังเกิดได้ด้วยพระวาจาเพียงประการเดียว. โอ้พระผู้ทรงฤทธิ์! หลังจากนั้น ข้าพเจ้าได้กำเนิดครั้งที่สี่จากพระการสดับของพระองค์ด้วย—เป็นกำเนิด ‘ศรวณชะ’.
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that transformative ‘rebirths’ can occur through the guru’s grace via two channels central to Vedic tradition—speech (instruction/utterance) and hearing (śravaṇa). Knowledge is portrayed as a lived renewal, not merely information.
Vaiśaṃpāyana acknowledges a revered figure’s favor, describing successive ‘births’ or attainments: a third gained through the other’s words and a fourth connected with hearing, emphasizing the sanctity of oral teaching and reception.