Shloka 15
Adhyāya 348: Nāga–Nīgabhāryā Saṃvāda on Anger, Hope, and Ethical Response
सौतिर्वाच एतत् तु महदाख्यानं श्रुत्वा पार्थिवसत्तम: । ततो यज्ञसमाप्यर्थ क्रिया: सर्वा: समारभत्
Sautir uvāca—etat tu mahad ākhyānaṃ śrutvā pārthiva-sattamaḥ | tato yajña-samāpty-arthaṃ kriyāḥ sarvāḥ samārabhat ||
เสาติกล่าวว่า “โอ้ ศาวนกะ ครั้นได้สดับมหากถาอันยิ่งใหญ่นี้จากโอษฐ์ของไวศัมปายนะแล้ว ชนเมชยะผู้ประเสริฐในหมู่กษัตริย์ก็ได้เริ่มดำเนินพิธีกรรมและการตระเตรียมทั้งปวง เพื่อให้ยัญพิธีของตนสำเร็จลุล่วงโดยสมบูรณ์”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharmic discipline: after receiving authoritative instruction (śruti-like transmission through a trusted narrator), a ruler should act responsibly—completing obligations properly and in order, rather than leaving rites or duties unfinished.
Within the Mahābhārata’s frame narration, Sauti reports to Śaunaka that Janamejaya, having heard the great account from Vaiśampāyana, proceeds to initiate all the necessary actions to conclude his ongoing yajña.