Adhyāya 348: Nāga–Nīgabhāryā Saṃvāda on Anger, Hope, and Ethical Response
वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! नर-नारायणका वह कथन सुनकर भगवानके प्रति नारदजीकी भक्ति बहुत बढ़ गयी। वे उनके अनन्य भक्त हो गये
Vaiśampāyana uvāca—Janamejaya! Nara-Nārāyaṇasya tat vacanaṃ śrutvā bhagavati Nāradasya bhaktiḥ bahu vardhitā. Sa tasya ananya-bhaktaḥ abhavat.
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “โอ้ ชนเมชยะ ครั้นนารทได้ฟังถ้อยคำของนรและนารายณะแล้ว ความภักดีต่อพระผู้เป็นเจ้าก็เพิ่มพูนยิ่งนัก เขากลายเป็นภักตะผู้มุ่งมั่นเพียงพระองค์เดียว”
वैशम्पायन उवाच
Hearing the words of realized sages can awaken and intensify devotion; true bhakti becomes ananya—undivided, exclusive, and steadfast toward the Lord.
Vaiśampāyana tells Janamejaya that Nārada, after listening to the discourse of Nara and Nārāyaṇa, experiences a marked increase in devotion and becomes wholly dedicated to the Lord.