Shloka 6
अतः आपके उस उपदेशसे प्रभावित होकर मैं प्रतिदिन अविनाशी भगवान् वैकुण्ठका यजन करता हूँ। उन्हींसे सर्वप्रथम लोकपितामह ब्रह्माजी प्रकट हुए हैं ।।
mama vai pitaraṁ prītaḥ parameṣṭhy apy ajījanat | ahaṁ saṅkalpajas tasya putraḥ prathamakalpitaḥ ||
เมื่อพระองค์ทรงพอพระทัย ปรมเทพได้ทรงบังเกิดบิดาของข้าพเจ้า คือปรเมษฐินพรหมาเป็นประการแรก ส่วนข้าพเจ้าเป็นบุตรที่เกิดจากดำริของพรหมา ได้รับแต่งตั้งอยู่ในหมู่ปฐมวงศ์ของท่าน ดังนั้น ด้วยคำสอนนั้นเป็นเหตุ ข้าพเจ้าจึงบูชาวัยกุณฐะผู้ไม่เสื่อมสลายทุกวัน
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes devotion to the imperishable Lord (Vaikuṇṭha/Viṣṇu) as the supreme source of creation: even Brahmā, the cosmic progenitor, arises from Him. It also highlights the lineage of spiritual-cosmic transmission—Nārada as a mind-born son of Brahmā—grounding authority in a sacred origin.
Nārada speaks about his daily worship of Lord Vaikuṇṭha, explaining that the Lord first manifested Brahmā (his father). He then identifies himself as Brahmā’s saṅkalpaja (mind-born) son, among the earliest created beings, thereby situating his testimony within the cosmic genealogy.