Shloka 44
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
इत:ः सर्वेडपि गच्छाम: शरणं लोकसाक्षिणम् । महापुरुषमव्यक्तं स नो वक्ष्यति यद्धितम्,हम सब लोग यहाँसे अव्यक्त लोकसाक्षी महापुरुष नारायणदेवकी शरणमें चलें। वे हमारे लिये हितकी बात बतायेंगे
itaḥ sarve ’pi gacchāmaḥ śaraṇaṁ lokasākṣiṇam | mahāpuruṣam avyaktam sa no vakṣyati yad dhitam ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “มาเถิด พวกเราทั้งหมดจงออกจากที่นี่ไปขอพึ่งพิงมหาบุรุษผู้ไม่ปรากฏรูป—นารายณะ ผู้เป็นสักขีพยานแห่งโลกทั้งปวง ท่านจะบอกแก่เราว่า สิ่งใดจึงเป็นประโยชน์แท้จริง”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When human judgment is uncertain, one should seek refuge in the supreme, impartial Witness (Nārāyaṇa) and receive guidance aimed at true welfare (hita), not merely immediate advantage.
Vaiśampāyana narrates a collective resolve: the group decides to leave their present situation and approach the Unmanifest Great Person, Nārāyaṇa, trusting that he will instruct them on what is beneficial and right.