Shloka 1963
अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
यस्य प्रसाद कुरुते स वै त॑ द्रष्टमर्हति । “बृहस्पते! जिनको यह भाग समर्पित किया गया है वे भगवान् कभी क्रोध नहीं करते। हम और आप उन्हें स्वेच्छासे नहीं देख सकते हैं। जिसपर वे कृपा करते हैं वही उनका दर्शन कर पाता है”
yasya prasādaṁ kurute sa vai taṁ draṣṭum arhati |
ภีษมะกล่าวว่า “ผู้ใดที่พระภควานประทานพระกรุณา ผู้นั้นเท่านั้นจึงสมควรได้เห็นพระองค์ พระผู้เป็นเจ้าผู้รับส่วนบูชาศักดิ์สิทธิ์นี้มิได้หวั่นไหวด้วยความโกรธ เราหรือท่านย่อมไม่อาจเห็นพระองค์ตามใจตน ผู้ที่พระองค์ทรงอนุเคราะห์เท่านั้นจึงได้ประสบพระทัศนะของพระองค์”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Darśana (true vision of the Divine) is not gained by personal insistence or mere effort; it is granted through prasāda (grace). The ethical implication is humility and disciplined devotion—one becomes fit, and the Lord’s favor completes the attainment.
Bhishma addresses Brihaspati and emphasizes that the Lord, to whom offerings or a sacred portion are dedicated, is not accessible at will. Only the one who receives divine favor is able to behold Him, underscoring the supremacy of grace over self-directed seeking.