Shloka 25
अश्वशिरो-आख्यानम्
Aśvaśiras / Hayaśiras Narrative: Retrieval of the Vedas
नारद उवाच वेदेषु सपुराणेषु साड़ोपाड्रेषु गीयसे । त्वमज: शाश्वतो धाता माता5मृतमनुत्तमम्,नारदजी बोले--भगवन्! अंग और उपांगोंसहित सम्पूर्ण वेदों तथा पुराणोंमें आपकी ही महिमाका गान किया जाता है। आप अजन्मा, सनातन, सबके माता-पिता और सर्वोत्तम अमृतरूप हैं
nārada uvāca | vedeṣu sapurāṇeṣu sāṅgopāṅgeṣu gīyase | tvam ajaḥ śāśvato dhātā mātā pitā ca sarvataḥ | amṛtam anuttamam ||
นารทกล่าวว่า “ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ในพระเวทพร้อมทั้งปุราณะ และในศาสตร์ทั้งหลายที่มีองค์ประกอบและอนุองค์ประกอบ ล้วนขับขานพระสิริของพระองค์. พระองค์ทรงเป็นผู้ไม่เกิดและนิรันดร์ เป็นผู้ทรงธำรงและผู้สร้าง; ทรงเป็นมารดาและบิดาแห่งสรรพโลก และทรงเป็นอมฤตอันยอดยิ่งไร้มรณะ”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse affirms that the Supreme Lord is the ultimate subject of scriptural praise and the source of all support: unborn, eternal, the universal parent, and the highest immortality. Ethically, it grounds dharma in reverence for the transcendent foundation that scriptures point toward.
Narada addresses the Lord in a devotional register, declaring that all authoritative traditions—Vedas, Purāṇas, and their ancillary disciplines—celebrate the same Supreme Reality, whom he describes with classic epithets of divinity and immortality.