Shloka 10
पितृयज्ञे नारायणतत्त्वम् — The Nārāyaṇa Grounding of Ancestral Offerings
कैलासपृष्ठादुत्पत्य स पपात दिव॑ तदा । अन्तरिक्षचर: श्रीमान् वायुभूत: सुनिश्चित:,नारदजीकी आज्ञा पाकर व्यासकुमार शुकदेवजी उन्हें प्रणाम करके पुनः योगमें स्थित हो आकाशमें प्रविष्ट हुए। कैलासशिखरसे उछलकर वे तत्काल आकाशमें जा पहुँचे और सुनिश्चित ज्ञान पाकर वायुका रूप धारण करके श्रीमान् शुकदेव अन्तरिक्षमें विचरने लगे
kailāsapṛṣṭhād utpatya sa papāta divaṁ tadā | antarīkṣacaraḥ śrīmān vāyubhūtaḥ suniścitaḥ ||
ครั้นกระโจนขึ้นจากสันหลังแห่งเขาไกรลาส เขาก็ขึ้นสู่ท้องฟ้าในบัดดล ศุกะผู้รุ่งเรือง ผู้มีความแน่ชัดในญาณ เมื่อท่องไปในอากาศ ก็รับสภาพเป็นดุจลมและเคลื่อนไปอย่างเสรี
शुक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights yogic accomplishment grounded in settled knowledge (suniścaya): when the mind is firmly established in realization and detachment, the sage is portrayed as moving freely—like wind—unhindered by ordinary limitations, symbolizing liberation from worldly bonds.
Śuka, having leapt from the heights of Mount Kailāsa, is described as immediately entering the sky and roaming through the atmosphere, assuming a wind-like nature—an image of his yogic power and unencumbered movement.