Shloka 331
नरनारायण-नारदसंवादः
Nara-Nārāyaṇa–Nārada Discourse on Vision, Elements, and Entry into Vāsudeva
पिताको वहीं छोड़कर मुनिश्रेष्ठ शुकदेव सिद्ध समुदायसे सेवित विशाल कैलासशिखरपर चले गये ।। इति श्रीमहाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि शुकाभिगमने एकत्रिशदधिकत्रिशततमो<5ध्याय:
pitā ko vahīṁ choḍakara muniśreṣṭhaḥ śukadevaḥ siddha-samudāyena sevitaṁ viśālaṁ kailāsa-śikharaṁ prati calitaḥ || iti śrīmahābhārate śānti-parvaṇi mokṣa-dharma-parvaṇi śukābhigamane ekatriṁśad-adhika-triśatatamo 'dhyāyaḥ ||
ครั้นละบิดาไว้ ณ ที่นั้น มุนีผู้ประเสริฐคือศุกเทวะก็ออกไปสู่ยอดเขาไกรลาสอันกว้างใหญ่ ซึ่งหมู่สिद्धะพากันเฝ้าบำรุงและสักการะอยู่. ดังนี้ ในมหาภารต ภาคศานติปर्व ภายในหมวดโมกษธรรม บทที่สามร้อยสามสิบเอ็ด ว่าด้วย “ศุกาภิคมนะ” จบสิ้น
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores renunciation and spiritual single-mindedness: Śukadeva, already established in higher realization, moves beyond familial attachment and proceeds toward a sacred, perfected realm (Kailāsa attended by Siddhas), symbolizing the aspirant’s orientation toward liberation (mokṣa) and the company of the spiritually accomplished.
Nārada narrates that Śukadeva leaves his father behind and travels to the great summit of Mount Kailāsa, where Siddhas attend. The closing colophon then marks the end of the chapter in the Śānti Parva’s Mokṣa-dharma section, identified as the episode concerning Śuka’s approach/meeting.