Shloka 3
अध्याय ३३१: नारायणकथा-प्रशंसा तथा नारदस्य श्वेतद्वीप-निवृत्ति एवं बदरी-आगमनम् | Chapter 331: Praise of the Nārāyaṇa Narrative; Nārada’s Return from Śvetadvīpa and Arrival at Badarī
तस्मादनिष्टनाशार्थमितिहासं निबोध मे | तिष्ठते चेद् वशे बुद्धिर्लभते शोकनाशनम्,इसलिये अपने अनिष्टका नाश करनेके लिये मेरा यह उपदेश सुनो--यदि बुद्धि अपने वशमें रहे तो सदाके लिये शोकका नाश हो जाता है
tasmād aniṣṭa-nāśārtham itihāsaṁ nibodha me | tiṣṭhate ced vaśe buddhir labhate śoka-nāśanam ||
เพราะฉะนั้น เพื่อทำลายสิ่งอันไม่พึงประสงค์ จงรับรู้คำสอนของเรานี้ในรูปแห่งอิติหาสะ. หากปัญญาอยู่ในอำนาจตน ย่อมบรรลุความดับสิ้นแห่งโศก—โดยถาวร.
नारद उवाच
Educational Q&A
Mastery over one’s own intellect (buddhi) is presented as the direct means to eliminate sorrow; self-governed discernment prevents the rise of grief and leads to lasting inner steadiness.
Nārada, as the speaker, introduces a didactic itihāsa (instructive traditional account) and urges the listener to hear it, stating that its purpose is the removal of misfortune and sorrow through the discipline of the intellect.