Shloka 42
Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
अस्थिस्थूणं स्नायुयुतं मांसशोणितलेपनम् | चर्मावनद्ध॑ दुर्गन्धिं पूर्ण मूत्रपुरीषयो:
asthisthūṇaṃ snāyuyutaṃ māṃsaśoṇitalepanam | carmāvanaddhaṃ durgandhiṃ pūrṇaṃ mūtrapurīṣayoḥ ||
นารทกล่าวว่า “กายนี้เป็นเพียงโครงเสากระดูก ผูกมัดด้วยเส้นเอ็น ชโลมด้วยเนื้อและโลหิต ห่อหุ้มด้วยผิวหนัง ส่งกลิ่นเหม็น และเต็มไปด้วยปัสสาวะกับอุจจาระ”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches dispassion (vairāgya) by revealing the body’s material, impure constituents, thereby reducing vanity and sensual attachment and encouraging ethical restraint and pursuit of dharma.
Nārada is instructing his listener through a stark description of the human body, using contemplative analysis of its composition as a moral-spiritual corrective against infatuation with physical form.