Shloka 21
निरामिषा न शोचन्ति त्यजेदामिषमात्मन: । परित्यज्यामिषं सौम्य दुःखतापाद् विमोक्ष्यसे,जिन्होंने भोगोंका परित्याग कर दिया है, वे कभी शोकमें नहीं पड़ते, इसलिये प्रत्येक- मनुष्यको भोगासक्तिका त्याग करना चाहिये। सौम्य! भोगोंका त्याग कर देनेपर तुम दुःख और संतापसे छूट जाओगे
nirāmiṣā na śocanti tyajed āmiṣam ātmanaḥ | parityajyāmiṣaṃ saumya duḥkhatāpād vimokṣyase ||
ผู้ที่ไร้ความอยากในอารมณ์แห่งอินทรีย์ย่อมไม่ตกสู่ความโศก เพราะฉะนั้นพึงสลัดความยึดติดในความเพลิดเพลินออกจากภายในตนเอง โอ้ผู้มีใจอ่อนโยน เมื่อสละความเพลิดเพลินเหล่านั้นแล้ว เจ้าจะพ้นจากทุกข์และความเร่าร้อนภายใน
नारद उवाच
Educational Q&A
Grief is sustained by attachment to sense-pleasures; by renouncing craving for enjoyment (āmiṣa/bhoga) one becomes free from sorrow and mental heat (tāpa).
Nārada addresses a listener (saumya) in an instructive passage of the Śānti Parva, urging inner renunciation of enticing pleasures as a practical means to overcome suffering.