Shloka 112
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
इत्येवं विंशकश्नैव गुणा: सप्त च ये स्मृता: । विधि: शुक्र बल॑ चेति त्रय एते गुणा: परे
ity evaṁ viṁśakaś caiva guṇāḥ sapta ca ye smṛtāḥ | vidhiḥ śukra-balaṁ ceti traya ete guṇāḥ pare ||
ภีษมะกล่าวว่า “ดังนี้ คุณลักษณะยี่สิบประการและอีกเจ็ดประการที่สืบจำกันตามคัมภีร์ได้กล่าวแล้ว เหนือกว่านั้นยังมีหลักอันสูงยิ่งสามประการ คือ วิธิ (บัญญัติ/ระเบียบ), ศุกระ (พลังแห่งเชื้อกำเนิด), และ พละ (กำลัง).”
भीष्य उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma summarizes a prior enumeration of qualities (a group of twenty and another of seven) and then points to three ‘higher’ determinants—vidhi (normative ordinance or prescribed rule), śukra (generative essence/potency), and bala (strength)—as especially significant in the framework he is explaining.
In the didactic discourse of Śānti Parva, Bhīṣma is concluding or transitioning from a detailed list of qualities already taught, and he adds a further classification by naming three superior principles that stand beyond the earlier enumerations.