Shloka 24
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
शिष्याणामखिल कृत्स्नमनुज्ञातं ससंग्रहम् । सर्वे च शिष्या: शुचयो गता: परमहर्षिता:
śiṣyāṇām akhilaṁ kṛtsnam anujñātaṁ sasaṅgraham | sarve ca śiṣyāḥ śucayo gatāḥ paramaharṣitāḥ ||
ข้าพเจ้าได้สอนคัมภีร์นั้นแก่ศิษย์ทั้งหลายจนจบสิ้นครบถ้วน พร้อมทั้งนัยยะภายในและบทสรุปที่เรียบเรียงเป็นระเบียบ แล้วจึงอนุญาตให้พวกเขาลาจากไป ครั้นแล้วศิษย์ทั้งปวงผู้บริสุทธิ์ในความประพฤติและวินัย ต่างเปี่ยมด้วยปีติยินดีอย่างยิ่ง กลับสู่เรือนของตนๆ
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic ideal of complete and responsible transmission of knowledge: the teacher imparts the teaching in full, including its organized summary and inner purport, and the students respond with purity of conduct and disciplined joy—showing that learning is fulfilled when it shapes character (śuci) as well as understanding.
Yājñavalkya concludes instruction: after teaching the disciples the whole text along with its compendium/summary, he grants them permission to leave. The disciples, described as morally pure and highly delighted, depart for their homes.