Shloka 4
यस्मिन् न विभ्रमा: केचिद् दृश्यन्ते मनुजर्षभ । गुणाश्न यस्मिन् बहवो दोषहानिश्च केवला,नरश्रेष्ठ! इस मतमें किसी प्रकारकी भूल नहीं दिखायी देती। इसमें गुण तो बहुत-से हैं; किंतु दोषोंका सर्वथा अभाव है
yasmin na vibhramāḥ kecid dṛśyante manujarṣabha | guṇāś ca yasmin bahavo doṣahāniś ca kevalā ||
ภีษมะกล่าวว่า— “โอผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์ ในทัศนะนี้ไม่ปรากฏความสับสนหรือความผิดพลาดเลย มีคุณความดีมากมาย และ ‘ข้อเสีย’ เพียงประการเดียวของมันก็คือ ความไร้ซึ่งโทษโดยสิ้นเชิง”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma commends a particular doctrine or standpoint as internally consistent and ethically sound: it is rich in virtues (guṇas) and free from defects (doṣas), urging the listener to value clarity and faultlessness in moral reasoning.
During Bhishma’s extended instruction in the Shanti Parva, he addresses the king (as “manujarṣabha/narashreṣṭha”) and endorses a proposed view, stating that he sees no error in it and that it is marked by many merits and no faults.