Shloka 5
यो ददाति सहस्त्राणि गवामश्चशतानि च । अभयं सर्वभूतेभ्य: सदा तमभिवर्तते
yo dadāti sahasrāṇi gavām aścaśatāni ca | abhayaṃ sarvabhūtebhyaḥ sadā tam abhivartate ||
ปราศระกล่าวว่า “แม้ผู้ใดจะถวายทานเป็นโคพัน ๆ ตัวและม้าร้อย ๆ ตัว ทว่า ‘ทาน’ ที่แท้จริงและย่อมย้อนกลับมาหาเขาโดยไม่คลาดเคลื่อน คือการให้ ‘อภัย-ความไร้ความหวาดกลัว’ แก่สรรพสัตว์ทั้งปวง—ดำเนินชีวิตให้ไม่มีผู้ใดถูกทำร้ายหรือถูกคุกคามเพราะตน”
पराशर उवाच
Educational Q&A
Material gifts like cows and horses are praised, but the highest and most enduring gift is ‘abhaya’—ensuring that all beings are safe from one’s harm. This frames non-violence and protection as a superior form of charity whose merit continually returns to the giver.
In the Śānti Parva’s dharma-discourse, Parāśara instructs on ethical conduct and the hierarchy of gifts. He contrasts lavish donations with the moral act of granting universal safety, emphasizing inner restraint and harmlessness as the most fruitful offering.