Shloka 42
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
पूर्वजन्मके किये हुए सम्पूर्ण शुभाशुभ कर्म जीवका अनुसरण करते हैं। इस प्रकार प्राप्त हुई परिस्थितिको अपने कर्मोंका फल जानकर जिसका मन अन्तर्मुख हो गया है, वह अपनी बुद्धिको वैसी शुभ प्रेरणा देता है जिससे भविष्यमें दुःख न भोगना पड़े ।। व्यवसायं समाश्रित्य सहायान् यो5थिगच्छति । न तस्य कक्षिदारम्भ: कदाचिदवसीदति,जो दृढ़ निश्चय एवं पूर्ण उद्योगका सहारा ले तदनुकूल सहायकोंका संग्रह करता है, उसका कोई भी कार्य कभी भी व्यर्थ नहीं होता
pūrvajanmake kṛte sampūrṇa-śubhāśubha-karmāṇi jīvam anusaranti | evaṃ prāptāṃ paristhitiṃ sva-karmaphalaṃ jñātvā yasyāntaḥkaraṇaṃ antarmukhaṃ bhavati sa buddhiṃ tādṛśīṃ śubhāṃ prerayati yayā bhaviṣyati duḥkhaṃ na bhoktavyam || vyavasāyaṃ samāśritya sahāyān yo ’bhigacchati | na tasya kaścid ārambhaḥ kadācid avasīdati ||
ปราศรกล่าวว่า—กรรมดีและกรรมชั่วทั้งสิ้นที่ทำไว้ในชาติก่อนย่อมติดตามสัตว์ผู้มีชีวิต เมื่อรู้ว่าสภาพที่ได้รับเป็นผลแห่งกรรมของตน ผู้ที่หันจิตสู่ภายในย่อมชี้นำปัญญาไปสู่ความตั้งใจอันเป็นกุศล เพื่อมิให้ต้องเสวยทุกข์ในภายหน้า และผู้ใดอาศัยความมุ่งมั่นแน่วแน่กับความเพียรไม่ขาดสาย แล้วรวบรวมผู้ช่วยที่เหมาะแก่กิจการ—การเริ่มต้นของผู้นั้นย่อมไม่ล่มสลายเป็นอันใดเลย
पराशर उवाच
Educational Q&A
One should read present circumstances as the ripened result of past deeds, turn the mind inward for self-correction, and cultivate wholesome resolve; with steady determination and appropriate support, one’s endeavors need not fail.
In the Śānti Parva’s instruction on conduct and inner discipline, the sage Parāśara teaches about karmic causality and the practical ethic of resolute effort supported by suitable allies.