Shloka 37
पराशरजीने कहा--महाराज! तुम जिन कर्मोंके विषयमें पूछ रहे हो, उन्हें बताता हूँ, मुझसे सुनो। जो कर्म हिंसासे रहित हैं, वे सदा मनुष्यकी रक्षा करते हैं ।। संन्यस्याग्नीनुदासीना: पश्यन्ति विगतज्वरा: । नै:श्रेयसं कर्मपथं समारुह्मु यथाक्रमम्,जो लोग (संन्यासकी दीक्षा ले) अग्निहोत्रका त्याग करके उदासीनभावसे सब कुछ देखते रहते हैं और सब प्रकारकी चिन्ताओंसे रहित हो क्रमश: कल्याणकारी कर्मके पथपर आरूढ़ होकर नम्रता, विनय और इन्द्रियसंयम आदि गुणोंको अपनाते तथा तीक्ष्ण व्रतका पालन करते हैं, वे सब कर्मोंसे रहित हो अविनाशी पदको प्राप्त कर लेते हैं
parāśara uvāca—mahārāja! tvaṁ yān karmaviṣayān pṛcchasi tān te bravīmi, mattaḥ śṛṇu. ye karmāṇi hiṁsārahitāni, tāni sadā manuṣyasya rakṣāṁ kurvanti. saṁnyasyāgnīn udāsīnāḥ paśyanti vigatajvarāḥ; naiḥśreyasaṁ karmapathaṁ samāruhya yathākramam.
ปราศรกล่าวว่า “ข้าแต่พระมหาราช กรรมที่พระองค์ทรงถามนั้น เราจักกล่าวให้ฟัง—จงสดับเถิด กรรมอันปราศจากการเบียดเบียนย่อมคุ้มครองมนุษย์เสมอ ผู้ใดดำรงสันนยาส ละทิ้งไฟบูชาอัคนิโหตร มองสรรพสิ่งด้วยความวางเฉย และพ้นจากไข้แห่งความกังวล—ผู้นั้นย่อมไต่ขึ้นโดยลำดับสู่หนทางแห่งการปฏิบัติอันนำไปสู่ประโยชน์สูงสุด ด้วยการยึดถือความอ่อนน้อม วินัย และการสำรวมอินทรีย์ พร้อมทั้งรักษาพรตอันเคร่งครัด ย่อมหลุดพ้นจากพันธะกรรม และบรรลุสภาวะอันไม่เสื่อมสลาย”
पराशर उवाच
Educational Q&A
Parāśara links ethical non-violence with spiritual protection and progress: actions free from harm safeguard the person, and renunciants who abandon ritual fires and cultivate detachment, calmness, humility, and sense-restraint advance gradually toward the highest good, ultimately reaching an imperishable state beyond binding action.
In a didactic exchange within Śānti Parva, Parāśara addresses a king’s inquiry about the nature of proper action. He explains the protective power of non-violent conduct and describes the renunciant’s disciplined path—giving up household sacrificial obligations, maintaining equanimity, and pursuing liberation-oriented practice.