Shloka 7
एष भार्गवदायादो मुनिर्मान्यो दृढव्रत: । सुराणां विप्रियकरो निमित्ते कारणात्मके,ये भृगुपुत्र मुनिवर उशना सबके लिये माननीय तथा दृढ़तापूर्वक उत्तम व्रतका पालन करनेवाले हैं। एक विशेष कारण बन जानेसे रुष्ट होकर ये देवताओंके विरोधी हो गये+-
eṣa bhārgavadāyādo munirmānyo dṛḍhavrataḥ | surāṇāṃ vipriyakaro nimitte kāraṇātmake ||
ภีษมะกล่าวว่า “ฤๅษีผู้นี้เป็นเชื้อสายภฤคุ สมควรแก่การสักการะ และมั่นคงในพรตอันแน่วแน่ ทว่าเพราะเหตุเฉพาะประการหนึ่ง—ซึ่งกลับกลายเป็นเหตุอันแท้จริง—เขาจึงกลายเป็นผู้ทำให้เหล่าเทพไม่พอพระทัย และประพฤติขัดต่อความประสงค์ของเทพทั้งหลาย”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even a venerable, vow-observing sage can come into conflict with the gods when circumstances become causally decisive; the verse highlights how ethical and cosmic relationships may shift due to specific causes (nimitta) rather than mere character alone.
Bhīṣma introduces a Bhārgava sage—honored and firm in vows—who, because of a particular triggering cause, became displeasing to the gods and opposed to them, setting up an explanation of why that conflict arose.