Shloka 31
वृत्ति-सत्सङ्ग-दान-धर्म
Livelihood, Virtuous Association, and Ethics of Giving
अथ देव्या मतं ज्ञात्वा हृद्गतं यच्चिकीर्षितम् । स समाज्ञापयामास तिष्ठ त्वमिति नन्दिनम्,पार्ववीदेवीके मनमें क्या है और वे क्या करना चाहती हैं, इस बातको जानकर महादेवजीने नन््दीको आज्ञा दी कि तुम यहीं खड़े रहो
atha devyā mataṁ jñātvā hṛd-gataṁ yac cikīrṣitam | sa samājñāpayāmāsa tiṣṭha tvam iti nandinam ||
ครั้นแล้วเมื่อทรงหยั่งรู้เจตนารมณ์ของพระเทวี—สิ่งที่ซ่อนอยู่ในพระหฤทัยและสิ่งที่ทรงประสงค์จะกระทำ—มหาเทวะจึงมีบัญชาแก่นันทินว่า “จงยืนอยู่ ณ ที่นี้”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined adherence to duty: once a righteous authority discerns the true intention behind an action, proper order and restraint are established through clear command, ensuring that power and agency operate within dharmic boundaries.
Śiva perceives what Devī (Pārvatī) has in mind and what she intends to do. In response, he instructs Nandin to remain stationed there, indicating a deliberate arrangement or guarding action in anticipation of Devī’s intended course.