Shloka 3
वृत्ति-सत्सङ्ग-दान-धर्म
Livelihood, Virtuous Association, and Ethics of Giving
कथमेष महाप्राज्ञ ज्वरः प्रादुर्बभी कुतः । ज्वरोत्पत्तिं निपुणत: श्रोतुमिच्छाम्यहं प्रभो,महामते! प्रभो! यह ज्वर कैसे और कहाँसे उत्पन्न हुआ? मैं ज्वरकी उत्पत्तिका प्रसंग भलीभाँति सुनना चाहता हूँ
Yudhiṣṭhira uvāca: katham eṣa mahāprājña jvaraḥ prādurbabhūva kutaḥ | jvarotpattiṁ nipuṇataḥ śrotum icchāmy ahaṁ prabho, mahāmate ||
ยุธิษฐิระกล่าวว่า “ข้าแต่ท่านผู้ทรงปรีชาญาณยิ่ง ชวร (ไข้) นี้ปรากฏขึ้นได้อย่างไร และเกิดขึ้นจากที่ใด? ข้าแต่ท่านผู้เป็นนาย ข้าพเจ้าปรารถนาจะฟังเรื่องกำเนิดของชวรโดยละเอียด”
युधिषछ्िर उवाच
Educational Q&A
The verse models disciplined inquiry: before judging or reacting to suffering (here, ‘fever’), one should seek its true origin and causal chain, asking for a careful, detailed explanation from a competent authority.
In a teacher–disciple style exchange within Śānti Parva, Yudhiṣṭhira respectfully questions a wise interlocutor about how ‘Jvara’ arose and requests a thorough account of its genesis, setting up an explanatory discourse.