Shloka 20
वृत्रस्तु कुरुशार्दूल महामायो महाबल: । मोहयामास देवेन्द्र मायायुद्धेन सर्वश:,कुरुश्रेष्ठ! महामायावी महाबली वृत्रासुरने सब ओरसे मायामय युद्ध छेड़कर देवराज इन्द्रको मोहमें डाल दिया। वृत्रासुरसे पीड़ित हुए इन्द्रपर मोह छा गया। तब वसिष्ठजीने रथन्तर सामद्वारा वहाँ इन्द्रको सचेत किया
vṛtras tu kuruśārdūla mahāmāyo mahābalaḥ | mohayāmāsa devendraṃ māyāyuddhena sarvaśaḥ ||
ภีษมะกล่าวว่า “โอ้ยอดแห่งกุรุผู้ดุจพยัคฆ์ วฤตระผู้ทรงพละและเชี่ยวชาญมหามายา ได้ทำให้อินทรา จอมเทพผู้เป็นราชาแห่งเทวะทั้งหลาย หลงมัวจากทุกทิศด้วยสงครามแห่งมายา”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical danger of moha (bewilderment) produced by māyā (deceptive appearances): even the most powerful can lose discernment in conflict, so right action (dharma) requires clarity, vigilance, and often the corrective guidance of the wise.
Bhīṣma narrates that Vṛtra, endowed with great power and illusion, engages Indra in a deceptive, illusion-filled mode of battle and thereby confuses him on all sides, setting up the need for Indra’s reawakening through counsel (as the surrounding prose tradition notes).