Shloka 37
Śreyas-nirdeśa (Discerning the Superior Good): Nārada–Gālava Saṃvāda
संसारमें ब्रह्मविद्याके समान कोई नेत्र नहीं है, ब्रह्मविद्याके समान कोई फल नहीं है, रागके समान कोई दुःख नहीं है और त्यागके समान कोई सुख नहीं है ।। नैतादशं ब्राह्मणस्यास्ति वित्त यथैकता समता सत्यता च | शीले स्थितिर्दण्डनिधानमार्जवं ततस्ततश्षोपरम: क्रियाभ्य:,ब्रह्ममें एकीभाव, समता, सत्यपरायणता, सदाचार-निष्ठा, दण्डका त्याग (अहिंसा), सरलता तथा सब प्रकारके सकाम कर्मोसे निवृत्ति--इनके समान ब्राह्मणका दूसरा कोई धर्म नहीं है
na etādṛśaṁ brāhmaṇasyāsti vittaṁ yathaikatā samatā satyatā ca | śīle sthitir daṇḍa-nidhānam ārjavaṁ tataḥ tataś coparamaḥ kriyābhyaḥ ||
ภีษมะกล่าวว่า “สำหรับพราหมณ์ ไม่มีทรัพย์ใดเสมอด้วยสิ่งเหล่านี้: ความเป็นหนึ่งกับพรหมัน ความเสมอภาคแห่งใจ ความยึดมั่นในสัจจะ ความมั่นคงในความประพฤติดี การวางไม้เรียว (อหิงสา) ความตรงไปตรงมา และการถอยห่างจากการกระทำที่ขับเคลื่อนด้วยความใคร่ครั้งแล้วครั้งเล่า สิ่งเหล่านี้แลคือทรัพย์สูงสุดและธรรมเฉพาะของพราหมณ์”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma defines the brahmin’s true ‘wealth’ not as possessions but as inner virtues: realization-oriented unity (ekatā), equanimity (samatā), truthfulness (satyatā), stable good character (śīla-sthiti), non-violence (daṇḍa-nidhānam), sincerity (ārjavam), and repeated withdrawal from desire-driven actions (uparamaḥ kriyābhyaḥ).
In the Shanti Parva’s instruction section, Bhishma continues advising Yudhishthira on dharma after the war, here emphasizing the distinctive ethical and spiritual discipline expected of a brahmin.