Shloka 10
नारद-समङ्ग-संवादः — The Nārada–Samaṅga Dialogue on Fearlessness and Equanimity
विद्वान् सर्वेषु भूतेषु आत्मना सोपमो भवेत् | कृतकृत्यो विशुद्धात्मा सर्व त्यजति चैव ह
vidvān sarveṣu bhūteṣu ātmanā sopamo bhavet | kṛtakṛtyo viśuddhātmā sarvaṃ tyajati caiva ha ||
ภีษมะกล่าวว่า— ผู้มีปัญญาควรมองสรรพสัตว์ทั้งปวงเสมอด้วยตน ใช้มาตรวัดภายในเดียวกัน. เมื่อบ่มเพาะความเห็นเสมอและเมตตาอันไม่ลำเอียง เขาย่อมสำเร็จในหน้าที่ จิตผ่องใส และสละมลทินทั้งสิ้น.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches ātma-upamya—treating all beings as oneself. This empathetic equality purifies the mind, completes one’s ethical striving, and leads to the abandonment of faults and harmful tendencies.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma after the war, Bhīṣma continues advising Yudhiṣṭhira on righteous conduct. Here he emphasizes a universal ethical stance: impartial regard for all beings as the basis for inner purity and freedom from दोष (faults).