Shloka 28
कर्मवं पुरुषस्याह शुभं वा यदि वाशुभम् | एवं पक््वकषायाणामानन्त्येन श्रुतेन च,इस प्रकार शुभ अथवा अशुभ कर्म ही पुरुषका तदनु-रूप नाम नियत करता है। जिनके राग-द्वेष आदि कषाय पक गये हैं, जिनके मनसे तृष्णा निकल गयी है, जो बाहर- भीतरसे शुद्ध हैं तथा जिनकी बुद्धि कल्याणस्वरूप मोक्षमें लगी हुई है, उन तत्त्वज्ञानी पुरुषोंकी दृष्टिमें अनन्त ब्रह्मज्ञान तथा शास्त्रज्ञानके प्रभावसे सब कुछ ब्रह्मस्वरूप हो गया था; यह बात सदा ही हमारे सुननेमें आयी है
karmavaṁ puruṣasyāha śubhaṁ vā yadi vāśubham | evaṁ pakvakāṣāyāṇām ānantyena śrutena ca ||
กบิละกล่าวว่า “กรรมเท่านั้นเป็นผู้กำหนดนามและฐานะของบุรุษให้เป็นไปตามกรรม—จะเป็นกุศลหรืออกุศลก็ตาม แต่สำหรับผู้ที่มลทินภายใน เช่น ราคะและโทสะ ได้สุกงอมแล้วสิ้นไป ผู้ที่ความกระหายดับลง ผู้ที่บริสุทธิ์ทั้งภายนอกและภายใน และผู้ที่ปัญญาตั้งมั่นในโมกษะ—ในทัศนะของผู้รู้ตถตาเหล่านั้น ด้วยอานุภาพแห่งพรหมญาณอันไร้ขอบเขตและการสดับพระศาสตรา ทุกสิ่งย่อมปรากฏเป็นพรหมันเอง ดังที่เราสดับมาแต่กาลนาน”
कपिल उवाच
Educational Q&A
Moral identity and worldly designation follow one’s actions (good or bad), but the purified knower—free from craving and inner defilements—sees all as Brahman through liberating knowledge supported by scriptural hearing.
Kapila is instructing about the ethical force of karma and contrasting it with the liberated perspective: when passions are exhausted and the intellect is fixed on moksha, the world is apprehended as Brahman, as affirmed by traditional scriptural testimony.