Shloka 39
स्त्रिया हि परमो भर्ता दैवतं परमं स्मृतम् तस्यात्मना तु सदृशमात्मानं परमं ददौ,'सत्रीके लिये पति ही परम आदरणीय है, वही उसका सबसे बड़ा देवता माना गया है। मेरी माताने ऐसे पुरुषको आत्मसमर्पण किया है, जो शरीरसे, वेशभूषासे पिताजीके समान ही था
striyā hi paramo bhartā daivataṁ paramaṁ smṛtam | tasyātmanā tu sadṛśam ātmānaṁ paramaṁ dadau ||
สำหรับสตรี สามีย่อมเป็นเจ้านายสูงสุด และถูกจดจำว่าเป็นเทวะอันประเสริฐยิ่ง ดังนั้นนางจึงมอบสิ่งสูงสุดของตน—คือชีวิตและตัวตน—แก่ผู้ที่มีรูปกายและอัตลักษณ์เสมือนเขา
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse states a traditional dharma-ideal: a wife’s highest reverence is directed toward her husband, who is treated as her supreme ‘daivata’ (object of sacred regard). It frames marital fidelity and self-giving as a central ethical norm within the householder order.
In Shanti Parva’s instruction on dharma, Bhishma is explaining a principle of household conduct and women’s dharma. He emphasizes the culturally authoritative view that a wife entrusts her very self to the husband, understood as her primary protector and revered figure.